Sonsuz Deniz...

Herkese merhaba.
Artık yaz başladığına göre ver elini kitaplar, ver elini blog yazıları...
Aslında serilerin ikinci kitaplarını yorumlamıyorum. Çünkü birinci kitabı okumamış ve ya filmini izlememiş arkadaşlara spoiler yedirmek istemiyorum. Nitekim  birinci kitabı okumadıysanız bu yazıyı daha sonra okumanızı öneririm. Elimden geldiğince spoiler vermeyerek konunun üzerinden geçeceğim.


   Cassie ve Zombie' nin ekibi kamptan kaçmayı başarmışlardır. Ama tehlike tam olarak geçmediği gibi daha da artmıştır. Çünkü bu ekip artık her şeyin farkındadır. Ötekiler artık onların peşindedirler. Cassie, Ben ve Hileci acımasız Susturuculara rağmen hayatta kalıp ekibi korumaya çabalarken Ötekilerin amansız amacıyla yüzleşmek zorundadırlar. Ama bir başka sorun ise insanlığın yavaş yavaş ölmesidir.

  Bu kitapta Hileci daha ön plandaydı. Aslında bunu sevdim mi sevmedim mi emin değilim. Bazen çok sevindim bazen de "Acaba ekip ne yapıyor?" diye düşündüm. Ama dediğim gibi çok kararsızım. Kitabın genel kurgusu çok güzeldi. Tabii bu kitapta da amaçsız bir sahne vardı. Hileci ve Jilet'İn odadaki sahnesi. Birinci kitapta da Evan ve Cassie'nin arabada öyle bir sahnesi vardı. Ben bunların çok zorlama yani oldurulmak için yazıldığını düşünüyorum. Yazar her kitabına böyle bir sahne koymaktan vazgeçmeli. Çünkü çok absürt kaçıyor bence. Kardeşini ararken yada hayatta kalmaya çalışırken niye biriyle birlikte olursun ki :) Dediğim gibi bundan rahatsız oldum. Böyle bölümlerle sıkıntım yok ama bu seride çok tuhaf oluyor bence.

                                                 TAKİPTE KALIN! UNİCORN